Bir gece yarısı apar topar buluverdim kendimi karakolda. Sakince verdim ifademi. Bu halim hayrete düşürmüş olacak ki polis beyleri, biri sordu;
- hanımefendi bu sükunet niye? Sizi gören sanki buraya hırsızlık ihbarı için değil de, çay kahve içip sohbet etmeye gelmiş sanır.
“Haklı mıydı?” acaba diye geçirdim bir an içimden. Ne diye bu kadar sakindim ki? Biraz duraksadım. Ama sonra yine sakince cevapladım sorulanı;
- efendim tedirgin olmamı gerektirecek bir durum yok ortada. Buraya vatandaşlık görevimi yerine getirmeye geldim ben sadece. Yoksa uykularımı çalanın kim olduğunu da biliyorum, hiçbir zaman yakalanmayacağını da..